Φόρμα επικοινωνίας

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *

Δευτέρα, 24 Ιουλίου 2017

Γαλής νυχτοπερπατήματα







Γαλής νυχτοπερπατήματα[1]
Κοιτώ το φεγγάρι. Εν αναμονή της σκοτεινής σελήνης που πλησιάζει όμορφη, αγέρωχη, αναλογίζομαι τη δύναμή της, την επίδραση αυτής σε κάθε τι έμβιο. Και γυρνά η σκέψη μου μεμιάς στα γκρίζα μου μαλλιά, τα ρυτιδιασμένα μου χέρια, τα καθηλωμένα που πόδια και τη βαριά καρδιά μου,  κυρίως αυτή.
Αχ, εσύ εύμορφη θεά! Εσύ δεν πυροδοτείς καταστάσεις γενεσιουργές σ’ ανθρώπινο νου και σώμα; Εσύ δεν εξοβελίζεις τ’ αρνητικά δαιμόνια και αν και η ίδια εν μέρει σκοτεινή, μας οδηγείς στο φως μέσα απ’ ένα είδος αναγέννησης;
Χαίρομαι τώρα, ναι. Γιατί θαρρώ πως είν’ αλήθεια και ξαφνικά σας ν’ ανακάμπτω απ’ την αδυναμία του γήρατος και ξεγελώ ακόμη μια φορά το θάνατο.
Κλείνω τα μάτια.
Τεντώνω τη ξερακιανή μου ουρά σαν κατάρτι ανεμοδαρμένο. Δοκιμάζω τα νύχια μου στον αέρα και ξεχύνομαι στην παραλία προς ανεύρεση τροφής… Στο αλμυρό νερό θαυμάζω την αντανάκλασή μου και να σου… γραπώνω ένα ψάρι. Ο ήλιος δεν είναι σύμμαχός μου, ταλαιπωρεί με πείσμα τα γατήσια μου μάτια. Επιστρέφω στον Πύργο, τον κρυμμένο πίσω από βλάστηση πυκνή. Η βασίλισσα, ο βασιλιάς και ο λαουτζίκος, κρυμμένοι πίσω από τις πέτρες, διόλου δεν δυσανασχετούν με την παρουσία μου. Δεινή κυνηγός εγώ των τρωκτικών κατέχω πια θέση περίοπτη στ’ απόκρυφο τούτο βασίλειο. Και τα μυαλά μου τόσον αέρα έχουν πάρει που πολλές φορές τα βράδια δοκιμάζω το στέμμα και τα φορέματα της βασίλισσας, κοιτάζομαι στον καθρέπτη υπό το φως του φεγγαριού και μου φαίνομαι ομορφότερη εκείνης.
Ωστόσο, οι μεταμφιέσεις μου αυτές και οι ανέμελες κυρίως νυχτερινές μου εμφανίσεις εντός του Πύργου και πλησίον της  θάλασσας, έπειτα από επίπληξη που δέχθηκα εκ μέρους της βασίλισσας, περιορίστηκαν και έγιναν αποδεκτές μόνο για όσο το φεγγάρι γίνεται σκοτεινό. Χαρακτηρίστηκαν ως άκρως απερίσκεπτα τα νυχτοπερπατήματά μου καθώς πειρατές καιροφυλακτούσαν και το φεγγάρι γινόταν σύμμαχός τους σε κάθε λογής λεηλασίες κρατώντας τους το φανάρι.
Κοιτάζω τον ουρανό. Δεν είν’ ακόμη η κατάλληλη βραδιά… όμως κάτι μέσα μου με τρώει και επιθυμώ σφόδρα να παραβιάσω τους βασιλικούς κανόνες. Με περισσή μαεστρία εισχωρώ στη γκαρνταρόμπα της βασίλισσας, χωρίς να γίνω αντιληπτή. Γυρνώ σ’ όλον τον Πύργο ενώ όλοι κοιμούνται έναν ύπνο, να δεις πως τον ελένε… ναι, τον ύπνο του δικαίου. Έπειτα, κατευθύνομαι προς την όμορη παραλία να χορτάσω τη μυρωδιά που αναδύεται απ’ τα νερά της και χορτάτη πια επιστρέφω στον Πύργο ν’ αποστάσω. Σαν πάω να κλείσω τα μάτια, πάλι να… κάτι σαν να αρχίζει να με τρώει… όχι μέσα μου αυτήν τη φορά αλλά απ’ έξω.
Ξάφνου, όχληση, χαλασμός, φωνές, φωτιές, η νύχτα γίνεται μέρα κι εγώ το βάζω στα πόδια… Βρίσκω κρησφύγετο πίσω από ένα βράχο κοντινό κι ανασηκώνοντας λίγο το κακό μου το κεφάλι κοιτώ τον Πύργο, τον φωτεινό, πιο φωτεινό από ποτέ. Τα μάτια μου κλείνουν απ’ την κούραση και γρήγορα της παραδίνομαι.
Με το φως της ημέρας πλησιάζω τα χαλάσματα, αποφεύγοντας κατά το δυνατόν τα’ αποκαΐδια, ερείπια μιας πρότερης ζωής. Δειλά δειλά ξεπροβάλλουν μέσα από τις στάχτες κρίνα της θάλασσας. Η μία μου πατούσα αφήνει ίχνος βαθύ σε ένα ζεματιστό κεραμίδι. Τα νιαουρίσματά μου ηχούν ολόγυρα ασκόπως.
Ζω ακόμα.
ΜΑΡΚΟΥ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ
22/07/2017


[1] Το σύντομο αυτό διήγημα βασίζεται σε μια παράδοση. Η παράδοση κάνει λόγο για μια προδότρια γάτα εξαιτίας της οποίας λεηλατήθηκε και καταστράφηκε ολοσχερώς ένας Πύργος που βρισκόταν στην Αγκάλη(Παραλία Αγίας Άννας στην Εύβοια). Επιστρατεύθηκε η εν λόγω παράδοση και προσαρμόστηκε στο πλαίσιο εκδήλωσης που διοργάνωσε το Μουσείο Λαϊκής Τέχνης & Αγροτικής Ζωής «Δ.ΧΡ.ΣΕΤΤΑΣ» Αγίας Άννας στις 23 Ιουλίου 2017. Το θέμα της εκδήλωσης ήταν «Στου φεγγαριού τη χάση…».

 http://enfo.gr/ar7460

Δευτέρα, 2 Ιανουαρίου 2017

ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟ ΣΕΝΑΡΙΟ - 3η Δεκεμβρίου Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με Ειδικές Ανάγκες



Κάθε χρόνο στις 3 Δεκεμβρίου μας δίνεται η ευκαιρία να αναλογιστούμε και να κατανοήσουμε  τις ανάγκες, τα προβλήματα και τα δικαιώματα μιας μερίδας του κοινωνικού μας ιστού, αυτής των ατόμων με αναπηρία. Η Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με Αναπηρία (Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με Ειδικές Ανάγκες) καθιερώθηκε να εορτάζεται στις 3 Δεκεμβρίου από το 1992, επειδή εκείνη την ημέρα η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ υιοθέτησε το Πρόγραμμα δράσης για τα ΑΜΕΑ.
Την αναπηρία ως όρο μπορούμε να την αντιληφθούμε ως τη συνισταμένη δύο παραγόντων, αφενός των ικανοτήτων ενός ατόμου και αφετέρου των απαιτήσεων του περιβάλλοντός του. Καθώς η σχέση αυτή είναι άνιση, τα άτομα με αναπηρία δεν ζητούν ούτε ευνοϊκότερη μεταχείριση ούτε τον οίκτο των υπολοίπων, αλλά ίση μεταχείριση δεδομένης της ανισότητας που δημιουργείται από την παραπάνω σχέση. Η πολιτεία και η κοινωνία οφείλει να γεφυρώσει το χάσμα αυτό έτσι ώστε να μην φτάσουμε στο φαινόμενο της περιθωριοποίησης των ατόμων με ειδικές ανάγκες.
Και ας εστιάσουμε στην κοινωνία και συγκεκριμένα στις καθημερινές μας συμπεριφορές και στάσεις. Η 3η Δεκέμβρη αποτελεί αφόρμηση να εμπλακούμε σε αυτή τη διαδικασία ως ενήλικες και να εμπλέξουμε σε αυτή και τα παιδιά. Ενσυναίσθηση, κατανόηση, σεβασμός είναι αρχές που μπορούν να κατακτηθούν και να καλλιεργηθούν, απαραίτητες στο να χτίσουμε μια κοινωνία δίχως προκαταλήψεις και στεγανά.
Και θα επικεντρωθώ στο πως θα μπορούσαμε να καλλιεργήσουμε αυτές τις αρχές σε μαθητές μέσω της παρουσίασης ενός εκπαιδευτικού σεναρίου. Υπάρχουν πολλά διαθέσιμα σενάρια στο διαδίκτυο, και αυτό που θα ακολουθήσει δεν είναι παρά ένα ομοειδές, χωρίς περαιτέρω αξιώσεις παρά μόνον να συγκινήσει και να καλλιεργήσει συνειδήσεις.


Σενάριο (Γυμνάσιο/Λύκειο, απαιτείται μια διδακτική ώρα για τα βήματα 1-5)
1ο βήμα
Εισαγωγή στο θέμα: Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με Ειδικές Ανάγκες
2ο βήμα
Διακρίνουμε τους μαθητές σε τέσσερεις ομάδες. Στην πρώτη ομάδα οι μαθητές φορούν ωτασπίδες, στη δεύτερη κλείνουμε τα μάτια με μαντήλια, και σε μια τρίτη οι μαθητές κάθονται σε αναπηρικό καροτσάκι και απαιτείται περιορισμένη κινητικότητα- κανείς δεν μπορεί να βγάλει ωτασπίδες ή μαντήλια ή να σηκωθεί από το καροτσάκι ως και τη λήξη της διαδικασίας- οι υπόλοιποι μαθητές παρακολουθούν ως  έχει.
3ο βήμα
Παρακολουθούν μια μικρή μήκους ταινία σχετική με το θέμα. Προτεινόμενη: https://www.youtube.com/watch?v=nbBN5Y0Nu-c
4ο βήμα
Ακολουθεί συζήτηση κατευθυνόμενη από τον εκπαιδευτικό. Ενδεικτικά παρατίθενται ερωτήσεις για την υποκίνηση των μαθητών:
1.Ποιά συναισθήματα σας δημιούργησε η ταινία;
2.Πώς νιώθει ο νεαρός πρωταγωνιστής; Πώς θα νιώθατε εσείς αν ήσασταν στη θέση του;
3.Έχετε στο στενό σας περιβάλλον συναναστροφή με άτομα με ειδικές ανάγκες; Ποια είναι η συμπεριφορά σας;
5ο βήμα
Ζητάμε από τους μαθητές που είχαν κάποιο ρόλο (τρεις ομάδες) να βγουν από το ρόλο τους και να περιγράψουν στους συμμαθητές τους πως βίωσαν οι ίδιοι την όλη εμπειρία. Αντιμετώπισαν κάποια δυσκολία στο να παρακολουθήσουν την ταινία ή στο να εκφραστούν(κίνηση); Συζήτηση
6ο βήμα
Οι μαθητές που δεν είχαν αναλάβει ρόλους (τέταρτη ομάδα) φορούν ωτασπίδες, μαντήλια ή κάθονται σε καροτσάκια (ανάληψη ρόλου) και με τη βοήθεια των συμμαθητών τους προσπαθούν να κινηθούν στους χώρους του σχολείου και να συνεχίσουν το υπόλοιπο σχολικό χρόνο (μαθήματα, διαλλείματα) όντας στο ρόλο που έχουν αναλάβει. Είναι ώρα να βιώσουν ό,τι και οι συμμαθητές τους από τις τρεις ομάδες με ρόλους αλλά και πρόκληση για τους υπόλοιπους μαθητές της τάξης κυρίως και ως ένα βαθμό του σχολείου γενικότερα στο τι συμπεριφορές θα αναπτύξουν.
Με το τέλος της σχολικής ημέρας τερματίζεται η διαδικασία και ολοκληρώνεται το σενάριο.
Οι στόχοι του σεναρίου μπορούν να συνοψισθούν ως εξής:
  • ·         Βιωματική διερεύνηση θέματος
  • ·         Καλλιέργεια ενσυναίσθησης και σεβασμού
  • ·         Καλλιέργεια συνεργατικότητας


Μάρκου Παρασκευή
parevage@gmail.com
Φιλόλογος Ειδικής Αγωγής





Σάββατο, 3 Δεκεμβρίου 2016

Το μολύβι μου, ο χάρακάς μου - Τεχνικές για παιδιά με Δυσγραφία



Το μολύβι μου, ο χάρακάς μου…

Γράφει η Μάρκου Παρασκευή, Φιλόλογος Ειδικής Αγωγής,

Η γραφή είναι μια αναπτυξιακή διαδικασία  που  προϋποθέτει τη σύνθεση διαφορετικών δεξιοτήτων (κινητικών, νοητικών), γεγονός που την καθιστά πολύπλοκο μηχανισμό για τα παιδιά και ιδιαίτερα αυτά που αντιμετωπίζουν μαθησιακές δυσκολίες όπως η Δυσγραφία.
Η Δυσγραφία είναι επίκτητη βλάβη που σχετίζεται άμεσα με το Κεντρικό Νευρικό Σύστημα και πρωτοεμφανίζεται όταν το παιδί ξεκινά να γράφει και συνυπάρχει συνήθως με άλλους τύπους μαθησιακών δυσκολιών. Η Δυσγραφία χαρακτηρίζεται από ελλειμματική επεξεργασία στη μετατροπή των ακουστικών και οπτικών ερεθισμάτων σε κινητική συμπεριφορά, από δυσκολία του ατόμου να παράγει αναγνώσιμη γραφή με το χέρι και μία γενική ασυνέπεια αναγνωστικού επιπέδου και γραφής (Caramazza et al., 1996, Ellis, 1993).
Ένα παιδί με Δυσγραφία λοιπόν παρουσιάζει δυσκολία στην γραπτή απόδοση της σκέψης του ή των πληροφοριών που του ζητούνται να καταγράψει. Η στάση του σώματός του καθώς και η τοποθέτηση του μολυβιού στο χέρι του μαθητή δεν είναι η ενδεικνυόμενη, τα γράμματά του είναι δυσανάγνωστα, το σχήμα και το μέγεθός τους διαφέρει αισθητά, παραβιάζονται τα περιθώρια του τετραδίου και οι οριζόντιες γραμμές,  απουσιάζουν τα κενά μεταξύ των λέξεων, σημειώνονται πολλά ορθογραφικά λάθη και επέρχεται γρήγορα η κούραση από την εν λόγω δραστηριότητα.
Όσον αφορά λοιπόν στην καλλιέργεια της κινητική δεξιότητας αναφορικά με τη γραφή μπορούμε να βοηθήσουμε τον  μαθητή να βελτιωθεί ακολουθώντας τακτικές όπως:
  • ·         Σωστή στάση σώματος και χρήσης του μολυβιού
  • ·         Χρήση μολυβιού που βολεύει τον μαθητή
  • ·         Χρήση σελίδων γραφής, σε πρώτη φάση, ειδικά διαμορφωμένων με επιπλέον γραμμές οι οποίες θα λειτουργούν περιοριστικά με στόχο ο μαθητής να μην καταπατά τα περιθώρια και να ακολουθεί μια ευθεία πορεία γραφής.
  • ·         Χρήση υπολογιστή (με μέτρο) και άλλων πολύ-αισθητηριακών τεχνικών (πλαστελίνη, πρόγραμμα σχεδίασης σε Η/Υ) για την εξοικείωσή του με το σχηματισμό των γραμμάτων.
  • ·         Το μολύβι, ο χάρακάς μου: η τεχνική αυτή προέκυψε κατά τη διάρκεια διδασκαλίας προκειμένου να καλύψει την ανάγκη της μαθήτριας αφενός να αποφύγει τη δημιουργία κυμάτων όπως η ίδια αποκαλούσε το ακανόνιστο μέγεθος των γραμμάτων της και αφετέρου να θυμάται με κάποιο τρόπο και να είναι σε θέση να αφήνει τα απαραίτητα κενά μεταξύ των λέξεων. Προσδώσαμε  λοιπόν στο μολύβι μας και μια άλλη ιδιότητα αυτής του χάρακα. Με το μολύβι σε οριζόντια θέση δημιουργήσαμε μια νοητή γραμμή ως το επιθυμητό ύψος των γραμμάτων και με το μολύβι σε κάθετη θέση το μέγεθος του κενού μεταξύ των λέξεων. Για τη μαθήτρια αυτός ήταν ένας εύκολος τρόπος να επιτύχει την αποφυγή κυμάτων και την υπενθύμιση και ομοιομορφία των κενών, αφού το μολύβι το είχε ήδη στα χέρια της και απλά του προσέδωσε μια επιπλέον ιδιότητα. Δεν έχετε παρά να το δοκιμάσετε κι εσείς!